Cees de Vries


Gaastmeer 1999
12 jaar was ik en samen met een vriendje voor het eerst op Zeilkamp. Überhaupt voor het eerst in Friesland en op een zeilboot.
Mijn buurjongens waren schipper en reisden elke zomer af naar Gaastmeer om na 5 á 6 weken weer thuis te komen, en omdat water altijd al trok dachten mijn ouders: misschien is het leuk voor hem om eens op zeilkamp te gaan.

Voor wie nog nooit in Gaastmeer is geweest zal ik het dorp een beetje schetsen. Je rijdt het dorp in en aan beide zijden zijn oude huizen, wat zijstraten, een winkeltje, snackbar, dorpshuis en terras aan het water. Een lief dorp met aan het eind van de straat een brug, en na de brug begint de vakantie want daar is de boerderij van Siem Cnossen.

Terug naar de eerste dag, nog niet eerder gezeild, kregen we gelijk een flinke wind. De schipper was mijn buurjongen, en hij had meer plezier en een stuk minder angst dan ik op dat moment. s’ Avonds lag ik in de slaapzaal en dacht, het is maar een week.

In de loop van de week werd het zeilen steeds leuker en leerde ik de groep kennen alsof we al jaren samen waren. De week was voorbij, we namen afscheid en zeiden: tot volgend jaar! Voor we de brug af waren gereden lag ik al te slapen.

20 zomers later rijd ik nog steeds met gezonde spanning naar Gaastmeer, klaar voor nieuwe verhalen, uitdagingen, nieuwe mensen, oude bekenden, fouten maken, nieuwe dingen leren, spellen doen, samen bidden en zingen, op elkaar letten en natuurlijk op het water zijn.